Project Runway


Welcome to Project Runway!


Obserwowanie i śledzenie kolejnych etapów procesu tworzenia może być bardzo interesujące. Poznawanie inspiracji twórcy, którą mogłoby właściwie cokolwiek. Odkrywanie ścieżek, którymi wędrowały myśli podczas wyboru materiału i koloru. Kibicowanie podczas wzlotów i upadków, bo przecież jest po drodze tyle rzeczy, które mogą pójść źle — pękł zamek, skończył się materiał, modelka została źle zmierzona... I w końcu ta radość, kiedy kreacja jest gotowa i wcale nie wygląda, jakby miała się zaraz rozpaść, a może nawet jest całkiem ładna? Dodajmy do tego presję czasu i element rywalizacji — czy właśnie odkryliśmy przepis na perfekcyjny tv show?

No dobra, wcale nic nowego nie odkryliśmy, bo "Project Runway" gości na małym ekranie od 12 lat (lub 14 sezonów, jak kto woli). Prowadzony przez niesamowitą Heidi Klum program zbiera w jednym miejscu kilkunastu utalentowanych projektantów z całych Stanów Zjednoczonych. Pod opieką mentora, Tima Gunna, mają ograniczoną liczbę czasu i materiałów, z których muszą stworzyć (bo nie zawsze uszyć!) kreację na zadany temat, która olśni wszystkich na wybiegu. Zazwyczaj projektanci pracują w Parsons School of Design i kupują materiały w Mood Fabrics ("Thank you Mood!"), gdzie mają do wykorzystania ograniczone fundusze i czas. Trzeba więc szybko myśleć, bo można zostać z niczym!

Oprócz pomysłu, wykonania zadania i wpisania się w wytyczne, liczy się również sposób skonstruowania i wykończenia poszczególnych elementów, co niejednokrotnie przy jednym dniu okazywało się dla wielu projektantów właściwie niewykonalne. Również odpowiednia stylizacja (to jest wybranie fryzury i makijażu dla modelki albo dobranie odpowiednich butów, torebki czy biżuterii) może uratować kreację. Lub też przekreślić szanse na zwycięstwo — bo w każdym odcinku odpada jeden z projektantów.
Nie da się nie zauważyć, że w poszczególnych edycjach występują podobne typy zadań:
  • — standardowe zadanie, gdzie szyje się strój dla modelki, zainspirowany samochodem / panoramą miasta / stylem ulicy albo po prostu ma to być sukienka koktajlowa czy też na studniówkę;
  • — unconventional challenge — tutaj właśnie tworzy się kreację, z rzeczy ze sklepu zwierzęcego / starych komputerów / gadżetów imprezowych / akcesoriów plażowych / warzyw / kwiatów / ubrań, które właśnie mają na sobie.
  • — "real people" — zmora projektantów, bo nagle nie projektuje się dla wysokich, szczupłych dziewcząt, tylko niższych, tęższych, czasami mniej proporcjonalnie zbudowanych ludzi, których — o zgrozo! — trzeba zazwyczaj wysłuchać i wymyślić coś zgodnego z ich gustem, jednak wciąż mieszczącego się w estetyce projektanta,
  • — moda męska lub dziecięca też jest problemem, ponieważ większość z uczestników zna się tylko na modzie damskiej,
  • — wyzwania z twistem — wyobraźcie sobie, że wybieracie kolor, materiał, macie już wizję swojego projektu, a tu nagle... Przychodzi Heidi i każe Wam pozamieniać się z innymi projektantami ;-)
  • — avant-garde challenge — im dziwniej, im bardziej dramatycznie, tym lepiej.




S08E02 Larger Than Life - billbord na Times Square
ze zwycięskim projektem Gretchen Jones, pozuje Coco Rocha 
Dla zwycięzców poszczególnych etapów nagrodą najczęściej jest immunitet, ale czasami jest to też współpraca z jakąś marką odzieżową, publikacja w prasie, billboard na Times Square.

Finaliści każdej edycji mają szansę przygotować swoją dwunastoczęściową kolekcję ubrań (na szczęście tu mają już trochę więcej czasu), którą pokażą na nowojorskim fashion weeku. W nagrodę ich ubrania pojawią się w "Marie Cleaire", a pieniądze, maszyny do szycia i wsparcie teamu makijażystów mają ułatwić utworzenie czy też utrzymanie własnej linii ubrań. Bardzo podoba mi się takie podejście, gdzie twórcy programu nie mówią "Wygrasz i będziesz gwiazdą!", tylko są świadomi, że tworzenie własnej marki i pozycji na rynku to długotrwały proces. I zwycięstwo nie zawsze daje przepustkę do natychmiastowej sławy, dlatego w All-Star (o których parę słów trochę niżej) biorą również udział także zwycięzcy regularnych edycji.

Oczywiście motyw takiej rywalizacji obecny jest w wielu innych programach telewizyjnych, o których już pisałam na blogu, jak chociażby "Face Off" (tam tworzą charakteryzacje i stroje dla filmowych postaci) czy też te, które mają na celu znaleźć next top model. Po prostu to bardzo przyjemne patrzeć na pracę utalentowanych ludzi i być z nimi od momentu tych kilku kresek na papierze, które zazwyczaj wystarczą za szkic, po gotowy projekt w świetle reflektorów.


Również Project Runway dorobił się już kilku wariacji, więc oprócz pierwowzoru mamy też:
— 26 edycji z różnych krajów, w tym szałowa edycja polska, której najlepszym elementem był cykl Tobiasza Kujawy "Project Runway Bez Majtek"
— "Project Runway: Junior", gdzie oprócz zwyczajowych emocji dochodzą jeszcze te związane z faktem "Wow! To przecież dzieci!" — uczestnicy mieli od 13 do 17 lat;
— "Under the Gunn" — oprócz konkursu na najlepsze stroje Tim Gunn uczy trzech — uczestników poprzednich edycji PR jak być dobrym mentorem;
"Project Runway All-Star" — biorą w nim uczestnicy i finaliści poprzednich edycji, także z "Under the Gunn";
— "Project Accessory" — jak sama nazwa wskazuje, uczestnicy tworzyli torebki, nakrycia głowy, biżuterię i buty;
— "Project Runway: Threads" — młodzi projektanci walczą o modowe stypendium, mając do pomocy przy stworzeniu kreacji jednego dorosłego, najczęściej jednego z rodziców.

S14E07 Unconventional Technology Challenge

Podczas pisania tego wpisu przypomniałam sobie o tylu niesamowitych kreacjach, które stworzono podczas trwania programu (zwłaszcza o tych, które powstały z niekonwencjonalnych materiałów!, że na pewno niedługo pojawi się kolejny wpis o PR. Jest wiele takich sukienek, o których nie da się zapomnieć — jak choćby ta powyżej z polaroidowych zdjęć. Ale o tym już niedługo ;)

PS Wpis się pojawił, więc zapraszam na przegląd moich ulubionych kreacji z "Project Ruwnay" :)



Auf Wiedersehen!

KOMENTARZE

Featured Post

Instagram

Obserwuj mnie!